| |
|
|
|
|
|
- Latijn: Chelus fimbriatus
- Familie: Chelidae
- Lengte: 40 cm
Matamatas hebben een fascinerend uiterlijk. De kleine ogen staan dicht bij de spitse snuit. Het schild is ruw en knobbelig. De platte kop en de brede nek vertonen heel wat wratten en aanhangsels.
Bij de minste beweging in het water van een mogelijke prooi sturen de zenuwen in deze aanhangsels prikkels naar de hersenen. Zodoende kan de schildpad in volle duisternis voedsel vinden.
Ze voeden zich hoofdzakelijk met vis, amfibieën en schelpdieren. Hierbij gebruiken ze een merkwaardige techniek. Plots strekken ze de nek uit waardoor de kop in de richting van de prooi schiet .Gelijktijdig worden de bek geopend en de nek verbreed zodat een zuigkracht kan worden gecreëerd om de prooi in de bek te 'zuigen'.
De paring vindt plaats in het water. De wijfjes leggen 10 à 30 eieren in zandbanken en in oevers.
Matamata's komen voor in Zuid-Amerika, o.a. in de Amazone- en de Oronocorivier. Ze verlaten zelden of nooit het water. Omdat het slechte zwemmers zijn lopen ze meestal over de rivierbodem. Ze ademen door de snuit geregeld boven water te steken.
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
