| |
|
|
|
|
|
- Latijn: Naja pallida
- Familie: Elapidae
- Lengte: 1,2 m
De rode spuwende cobra is een relatief kleine cobra die zelden de 1,2 m overschrijdt.
Afhankelijk van het verspreidingsgebied varieert de kleur van oranje tot dieprood. Ze komen voor in Oost-Afrika, tot op hoogtes van 1200 m boven de zeespiegel.
Het zijn agressieve cobra's die bij de minste verstoring de dreighouding aannemen, waarbij de nekribben verticaal uitgespreid worden. Daardoor ontstaat de typische "hoed", ook "hoed des doods genoemd". Hun proteroglyfe tanden zijn voorzien van een hol buisje dat horizontaal in de tand uitkomt. Hierdoor is de cobra in staat met een grote precisie zijn gif naar de belager te spuwen. Dit gebeurt door het samendrukken van de gifklier, waardoor het gif onder druk uit de tand spuit. Wanneer het in de ogen van de belager terechtkomt, veroorzaakt dit hevige pijn en irritatie. Als het dan niet ogenblikkelijk uitgewassen wordt, kan blijvende blindheid het gevolg zijn.
Ongeveer 2 maand na de paring legt het cobrawijfje 5 à 15 eieren in een veilige beschutte plaats, zoals een termietenheuvel. Na 2 maanden komen de jonge cobra's uit het ei. Ze gaan ze meteen zelfstandig op zoek naar voedsel.
Als biotoop geven deze cobra's de voorkeur aan graslanden, savannes en halfwoestijnen, meestal in de nabijheid van water. Tijdens de dag schuilen ze dikwijls in termietenheuvels of in holen. Eens de duisternis valt worden ze actief en gaan ze op zoek naar voedsel.
Het hoofdvoedsel bestaat vooral uit kikkers, maar knaagdieren, vogels, reptielen en soortgenoten worden ook verorberd. Met een snelle beet slaat de cobra toe. Het voornamelijk neurotoxisch gif doodt de prooi snel, waarna de prooi wordt ingezwolgen. Kikkers worden levend opgegeten.
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
